استراتژی چپ‌ها؛ وحدت برای اخراج سارکوزی از الیزه

مبارزه سوسیالیست ها تازه آغاز شده است

ژان لوك ملانشون . نامزد جبهه چپ در انتخابات ریاست ‌جمهوری فرانسه که 10درصد آرا را به دست آورد

 
[ شناسه مقاله: 3563 ]   [ موضوع: بولتن ]   [ بازدید: ۱۱۲۵ ]

شماره ۲۱، اردیبهشت ۱۳۹۱

ما با وحدتِ خود در چپ، قدرت لازم براي توقف ساركوزي و كنارزدن سياست رياضت‌كشي را يافته‌ايم. براي اولين‌بار در بيش از ۳۰ سال، نيروي سياسي جديدي در فرانسه (نه فقط در چپ سوسياليست‌ها كه در ضمن بي‌هراس از تاكيد بر خود به عنوان بديلي در مقابل آنها) در انتخابات رياست‌جمهوري به رأي دورقمي رسيده است؛ ۱۱/۱درصد كه در شهرهاي بزرگ به ۱۶درصد مي‌رسد. دستاورد «جبهه چپ» (Front de Gauche) تازه‌ ترين و قوي‌ترين موفقيت «چپ ديگر» در اروپاست. پس از سال‌هاي بسيار پراكندگي، «جبهه چپ» توانسته نيروهاي چپ‌گراي خواهان تحول اجتماعي و محيط‌زيستي را متحد كند. اكنون بايد اخراج نيكولا ساركوزي از كاخ اليزه و شكست سهمگين او در دور دوم انتخابات رياست‌جمهوري در روز ۶ مي را تضمين كنيم. مردم و جنبش كارگري فرانسه از انحصار قدرت دولتي به دست راستِ راديكال‌شده (كه در ضمن به دنبال آراي راست افراطي است) لطمات بسياري خواهد خورد. اين اولين و فوري‌ترين ماموريت ما است. اما اين هدف كوتاه‌مدت را به هيچ وجه نبايد با حمايت از نامزد حزب سوسياليست يا برنامه او عوضي گرفت. سياست‌هاي فرانسوا اولاند، به غير از چند مورد، براي تطبيق با نيازهاي بازارهاي مالي و قانون «طلايي» توازن بودجه در معاهده مالي اروپا تنظيم شده‌اند - او حاضر نيست اين سياست‌ها را به همه‌پرسي مردمي بگذارد.«جبهه چپ» كه در سال ۲۰۰۹ تشكيل شد در اولين انتخابات رياست‌جمهوري خود نزديك به چهار ميليون نفر را بسيج كرد. اين نزديك به سه ميليون نفر بيش از دو انتخابات سراسري پيشين (انتخابات اروپاي ۲۰۰۹ و منطقه‌اي ۲۰۱۰) كه حزب در آن‌ها نامزد معرفي كرد، است. برنامه ما در طول اين انتخابات‌، روشن بوده است. ما رياضت‌كشي در فرانسه و اروپا را در تمام اشكال آن رد مي‌كنيم (چه اقدامات «سخت» راست محافظه‌كار و چه اقدامات «نرم» سوسيال دمكراسي)؛ ما معاهده‌هاي نوليبرالي كنوني اتحاديه اروپا را رد مي‌كنيم؛ ما خواهان توزيع جديد ثروت به نفع كارگران و آنان كه مشاغل غيرامن دارند، هستيم و ما خدماتي عمومي مي‌خواهيم كه از انواع موجود در جوامع بازاري‌شده متفاوت باشند. ما مي‌خواهيم با برنامه‌ريزي محيط‌زيستي از بحران سرمايه‌داري بيرون بياييم؛ با دخالت بيشتر مردم در امور دولتي مقال دمكراسي اوليگارشيك خود بايستيم؛ و طرح خروجي از ناتو و محدوديت‌هاي آتلانتيكي كه بر كشورمان تحميل شده داشته باشيم. «جبهه چپ» در ضمن جبهه‌اي مردمي خواهد بود - و بي‌توقف عليه راست افراطي، «جبهه ملي»، كه افزايش محبوبيتش بي‌شك نگران‌كننده است، مي‌ستيزد. ما كار درستي كرديم كه هدف‌شان گرفتيم و برنامه‌هاي‌شان را در طول كارزار انتخابات تحليل كرديم و به چالش كشيديم. ما تنها كسي بوديم كه اين كار را كرديم - بدون تمركز ما نتايج آن‌ها شايد از اين هم هشداردهنده‌تر مي‌شد. اما آنچه روشن است اين كه اكنون زمان مقاومت در مقابل بازارهاي مالي رسيده است. مفرح بود كه اين هفته بعضي نمايندگان شاخص اوليگارشي مالي (مثلا ماريو مونتي نخست‌وزير ايتاليا و ماريو دراگي رئيس بانك مركزي اروپا) را ببينيم كه تحليل ما از خطرهاي سياست‌هاي رياضت‌كشي را تاييد مي‌كنند. اين سياست‌ها، اقتصادهاي اروپا را به ركودي مي‌كشاند كه با خود، چون ابرهاي حاوي طوفان، بيكاري و فقر براي مردمان اروپا مي‌آورد. به گفته دراگي، حتي عقب‌گرد و تكميل «معاهده مالي» با «معاهده رشد» كار درستي خواهد بود. اين هم نظر مونتي و هم نظر اولاند است. اما اين چه نوع رشدي خواهد بود؟‌ رشدي كه مشوق انعطاف‌پذيري بازارهاي كار به عنوان موتور «رقابتي»‌بودن اقتصادهاي اروپاست؟ «جبهه چپ» مفهوم متفاوتي از اقتصاد، از جامعه، و از اتحاديه اروپا ارائه مي‌كند. در اين چارچوب، ما دليل محكم ديگري براي خلع ساركوزي از كرسي رياست‌جمهوري‌اش داريم. وقتي از شر او خلاص شويم، محور «رياضت‌گرا» را كه نمادش رابطه مركل- ساركوزي است در هم مي‌شكنيم. اين در نهايت به ما امكان مي‌دهد قدم به پيش بگذاريم و توازن قواي جديدي در اروپا بسازيم - توازني كه سياست رياضت‌كشي را در حقيقت به چالش مي‌كشد.در اين نبرد، «جبهه چپ»، در فرانسه، كليد آينده را در دست دارد.

گاردين، ۲۷ آوريل ۲۰۱۲

تبلیغات

 

    

مرتبط در این شماره

تریبون . مقالات آزاد

همچون کشتي بي‏لنگر

خطوط کلی راهبرد بازگشت

تقویم ماه

جلال حكمت و اشراق

اسوه راستي و الگوي اخلاق

بازگشت سیدجواد طباطبایی

مطهري و پوپر

مشروطه‌ آدميت

آدميت و روشنفكران ايراني

چشم‌انداز . مطبوعات جهان

درس‌هايي از برمه

جوانه‌هاي دمکراسي شکوفه مي‌دهد

هاولِ برمه

بحران حکمرانی

سرنوشت اروپا در انتظار آمریکا

اكنون چه بايد كرد؟

کابوس آمريكا

قربانيانِ نظمِ فرانسوي

«فرهنگِ» اینترنت و «مسأله‌یِ عرب»

خدا و سزار

حاشیه ماه

فلسفه صدرايي به کار امروز مي‌آيد يا نه؟

گفت‌وگو با عبدالحسين خسروپناه رییس موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه درباره گفته‌هاي حسن عباسي

خبرنامه علوم انسانی

هفت‌خوان اخلاقي زيستن

رابطه تاریخ و دیگر علوم انسانی چیست؟

ايران ميزبان اولين دوره‌ آموزشي منطقه‌اي حقوق بشردوستانه

رسانه‌ها و نهادهای علوم انسانی

یک دهه تلاش برای رشد دانش سیاست

كمك به گسترش عقلانيت سياسي در ايران

روزمره‌گی

همه مشغله‌های من

یاد

هر كس مي‌رنجد برنجد، درك!

انسانی نيك‌بخت

برداشت معمول از مطالب فقط با ذکر منبع به صورت کامل یعنی با دکر عبارت «ماهنامه مهرنامه»، تاریخ و شماره مجله آزاد است. بازنشر کلی مطالب مجله به هر نحوی، اعم از چاپی، دیجیتالی یا مجازی ممنوع است.